سی نما - نگاهی به 10 اثر مهم جشنواره فیلم SUNDANCE 2017

 

با شروع فصل اهدای جوایز آثار سینمایی هالیوود و سینمای بین الملل، یکی از جشنواره های مهمی که همه ساله ماه ژانویه ی میلادی برگزار می شود جشنواره فیلم ساندنس است. این جشنواره امسال نیز به میزبانی آمریکا و در ایالت یوتا این کشور از روز 19 الی 29 ژانویه و به عبارتی از  امروز 30 دیماه الی 10 بهمن برگزار می شود و درآن فیلمسازان مستقل سراسر دنیا برای مسابقه با رقیبان خود و دریافت جوایز به صحنه ی مسابقات خواهند آمد و درنهایت توسط منتقدین، مورد نقد و داوری قرار خواهند گرفت. از اهمیت جشنواره ی ساندنس می توان به این نکته اشاره کرد که از جمله مراسی است که آکادمی اسکار همیشه نگاهی ویژه بدان داشته است و در این راستا اگر فیلمی دراین جشنواره خوش بدرخشد احتمال حضور در بین مدعیان اسکار برای آن فیلم بالا خواهد بود لذا دراین مقاله باهم نگاهی به 10 اثری که مهم تر از بقیه ی آثار هستند و انتظارات از آنها بالاست می پردازیم. آثاری که از شانس برنده شدن بالایی در مراسم برخوردارند و منتقدین بی صبرانه منتظر اکرانشان در این جشنواره هستند. لازم به ذکر است که فیلمهای حاضر در جشنواره ساندنس همگی آثاری مستقل از فیلمسازان سراسر دنیا هستند. آثاری که با بودجه های اندک و توسط فیلمسازان نه چندان نامی ساخته شده اند.

جشنواره ی امثال باری دیگر در یوتا و در شهر پارک سیتی این ایالت میزبان فیلمسازان مستقل سالی که گذشت می باشد. این جشنواره دوباره گامی به جلو برای سازندگان کم تجربه و مستقلی است که با نگاهی تازه، سعی در  ایجاد افقی جدید در راستای اعتلای سبک بصری بینندگان و علاقمندان سینما دارد و نکته ی جالب آثار مستقل زمانی به چشم می آید که متوجه میشویم با وجود اینکه هزینه ی تولید آنچنانی در ساخت آنها استفاده نمی شود، با این حال آثار منتشر شده مشتاقان زیادی برای دیده شدن دارند.

در ادامه 10 عنوان مستقل جدید را که همگان منتظر دیدنشان هستند را با هم مرور می کنیم. با رسانه ی سینما همراه باشید:

 

 

  • Landline

بعد از مراسم ساندنس 2014، Gilian Robespierre که توانسته بود برای فیلم Obvious child خود نظرات مثبت زیادی کسب کند، اینبار با همکاری Jenny Slate و نویسندگی Elisabeth Holm فیلمی را تحت عنوان Landline (تلفن خانگی) را به جشنواره می برد. این فیلم که یک نگاه کمدی دیگر به زندگی در شهر نیویورک دارد بعنوان یک ادامه ی معنوی برای اثر قبلی این کارگردان بشمار می رود. درام کمدی که انتظار می رود بازهمان حال و هوای فیلم قبلی را برای هواداران و مخاطبین به نمایش بگذارد.

به نقل از منابعی که فیلم را دیده اند، می خوانیم که داستان فیلم دررابطه با خانواده ای نیویورکی است که در دهه ی 90 زندگی می کنند و روابط مخفیانه ای خارج از محیط خانواده شکل داده اند. چیزی که تا به این جای کار برمی آید اینست که عنوان و داستانی که پشت فیلم است چیز تازه ای نیست و آثاری مشابه نیز در این سبک ساخته شده اند. از جمله مشهور ترین آثاری که به مقوله ی روابط مخفیانه خارج از محیط خانواده پرداخته اند میتوان به فیلم Unfaithful آدرین لین اشاره کرد که در سال 2002 ساخته شد و یا آثاری چون Brokeback Mountain، Fatal Attraction و Little Children که همگی ازین قبیل هستند ولی نکته ای که برای همگان مورد انتظار است نگاه و زاویه ی دید تازه ایست که توسط این کارگردان جویای نام مورد توجه قرار گرفته و همگان منتظرند ببینند که از چنین موضوع کلیشه ای که بارها درمورد آن آثار سینمایی ساخته شده چه چیز جدیدی می تواند به مخاطب عرضه  شود.

  • XX

آیا از خیل عظیم آثار سینمایی ژانر ترسناک خسته شده اید؟ احتمالاً سینمای ترس و ژانر هارور (Horror) یکی از مظلوم ترین ژانر های سینمای مدرن بشمار می رود. اینکه تعداد آثار ساخته شده ی این ژانر بالا باشد لزوماً تضمین کننده ی این که اثر مورد نظر را بتوان از لحاظ هنری و بازتاب فکری جزو آثار ترسناک قلمداد کرد وجود ندارد. در سالهای اخیر کافی است به عناوین بی شماری که ژانر ترس را به دوش می کشند توجه کنید. خواهید دید که به جز آثاری انگشت شمار، فیلمی که بتوان به معنای واقعی کلمه از آن ترسید وجود نداشته باشد. علت این امر به قول آلفرد هیچکاک که اورا پدر این ژانر می دانند این است که سینمای ترس یک سینمای پویاست. سینمایی که بیننده را تبدیل به یک ویروس می کند. ویروس به این معنا که هربار که از فیلمی می ترسد، بار دیگر اگر اثری مشابه درمورد آن ببیند احتمال اینکه وحشت کند بسیار کمتر از بار اول است و به نوعی خود را درمودر چیزی که قرار است در آینده ببیند، با چیزی که در گذشته دیده آب بندی و ایمن کرده است.

عنوان XX قرار است یک فیلم ترسناک باشد که نه تنها 1 داستان منسجم ترسناک ندارد بلکه متشکل از چند داستان کوتاه بهم پیوسته است. سبک فیلمسازی که به تازگی توسط سینماگران مستقل مورد توجه قرار گرفته و هرساله شاهد این هستیم که فیلمهای متعددی با ساختار آنتولوژیک به اکران در می آیند و تا اینجا هرآنچه گفتیم صرفاً مقدمه ای بود که به این نکته برسیم که این فیلم یا شمارا خیلی میترساند یا برایتان تبدیل به یک شوخی بزرگ خواهد شد چرا که برای ساخت فیلم سه  زن فیلمساز دست به دست هم داده اند. پس جزئیات در اثر حرف اول را می زند یا به عبارت دیگر همگی منتظر این هستیم که تماشاچی خیل عظیمی از جزئیات و ظرافت ها باشیم. این فیلم آنتولوژیک 1 ساعت و 20 دقیقه ای توسط 3  فیلمساز زن یعنی Karyn Kusama، Roxanne Benjamin و Annie Clark دراین فیلم تقسیم کار به گونه ای بوده که هر کارگردان به طور کاملاً مستقل آن چیزی که دوست دارد را به جلوی دوربین ببرد.

  • Golden Exists

Alex Ross Perry فیلمساز مستقلی که در سال 2014 فیلمی تحت عنوان Listen Up Philip را ساخت بعد از گذشت 3 سال دوباره به عرصۀ سینما بازگشته است. فیلم "گوش کن، فیلیپ" وی با اینکه در همان سال امتیازات و نقدهای مثبت بسیاری کسب کرد ولی درکنار این نقدها، نمرات و سرزنش های بسیاری نیز به او و فیلمش وارد شد.  اینبار ولی گویا کارآمد تر از قبل با دستی پر بازگشته است تا کنار بزرگان مستقل ساز صف آرایی کند. بخش عمده ای از ناکامی های الکس راس به دلیل وجودآثاری چون Whiplash و Life after  Beth بود ولی این بار خوداوست که سایه ی سنگینی را برای دیگران ایجاد کرده و همه را منتظر اکران فیلم خود گذاشته است. در مورد داستان فیلم چیز قابل توجه ای در دسترس نیست.

  • Call Me by Your Name

در این سال ها هالیوود برای افرادی که صرفاً فیلم می بینند تبدیل به یک بت شده است و اگر به آنها آثار ملت های گوناگون مثل ژاپن، کره، هند، مجارستان، ایتالیا، آلمان و… را پیشنهاد کنید به سبب اینکه زبان فیلم انگلیسی نیست و برایشان ناملموس جلوه می کند، سمت تماشای آنها نخواهند رفت، اما اگر از سمت دیگر عاشق سینما باشید دیگر برایتان مهم نیست فیلمی که پیش رویتان است برای چه کشوری باشد و تنها امیدوارید فیلمی که می بینید ارزش وقتی که گذاشته اید را داشته باشد. نزدیک به 1 دهه از فیلم I Am Love که در سال 2010 اکران شد می گذرد و سال گذشته نیز A Bigger Splash توانستند ما را تا حدودی با ژانر درام عاشقانه آشتی دهند. امسال، فیلمسازی ایتالیایی به اسم Luca Guadagnino اثری دراماتیک عاشقانه به اسم "مرا با نام خود صدا بزن" را برای جشنواره آماده کرده که انتظار می رود از آثار مهم این جشنواره باشد. این اثر که اقتباسی از داستانی به همین نام نوشته شده توسط Andre Aciman است به همراهی James Ivory ساخته شده داستان عاشقانه ای بین یک نوجوان 17 ساله و یک دانش آموز انتقالی که به تازگی به مدرسه محل تحصیل وی آمده را روایت می کند. در توصیفات فیلم می خوانیم که عنوان پیش رو از ظرافت آثار اروپایی برخوردار است و عواطف و احساسات بی شماری در فرآیند تعریف داستانی آن به چشم می آیند.

  • Strong Island

24 سال پیش برادر فیلمساز مستقل Yance Ford با نام ویلیام در یک تعمیرگاه ماشین به علت نزاع با همکار 19 ساله سفید پوست اش بر سر تعمیر ماشین به ضرب گلوله کشته شد. Yance که ادعای دعوی کرده بود نتوانست کار به جایی ببرد و قاتل برادرش آزاد شد. این فیلم نه تنها ماجرای اتفاقات آن سال را به تصویر می کشد بلکه بی عدالتی و عدم ثبات اخلاقی ایالات متحده و مقوله ی نژاد پرستی را به قدی پررنگ جلوه می دهد که در پاره ای از لحظات فیلم این ویلیام است که مقصر کشته شدن خود نامیده می شود. درکنار این مباحث، در مدت زمان معمول این فیلم، کارگردان سعی کرده تا درد و رنجی که در طی این سالیان بر او و خانواده ی داغدارش به سبب جریانات نژادپرستی وارد شده را نیز در قاب تصویر به معرض نمایش بگذارد. برای ساخت این فیلم، Yance Ford سالیان سال است که برنامه ریزی کرده است. برنامه ریزی دقیقی که سعی کرده به زبانی سینمایی، مخاطب را به درون قاب سینما برده و از نزدیک درد و رنج مشقتی که بر زندگی این فیلمساز و روح او وارد شده را به وی نشان دهد.

اثر فوق علاوه بر سینمایی بودنش توسط جامعه ی مستند سازها نیز مورد تحسین قرار گرفته و همه ی مستند سازانی که از ساخته شدن این اثر اطلاع داشته اند حمایت خود را از آن اعلام کرده اند. از جمله ی این حامیان میتوان به عوامل سازنده ی Act of Killing و Look of silence سازمان ساندنس اشاره کرد.

 

  • A Ghost Story

داستانی درباره یک روح، جدیدترین ساخته ی David Lowery یکی از بزرگترین مستقل سازان چندسال اخیر است. او که در سال 2013 فیلمی تحت عنوان Ain't them Bodies Saints را با همکاری کیسی افلک و روونی مارا ساخت و توانست یکی از پدیده های آن سال لقب بگیرد، بار دیگر با همکاری این دو نفر فیلم تازه ای را روانه ی عرصه ی مسابقات کرده که انتظار می رود از مدعیان اصلی موفقیت دراین دوره ساندنس باشد. فیلم درمورد اتفاقات و درد و رنج هاییست که شخصیت Mara دراین فیلم به سبب نبود معشوقه اش درکنار خود متحمل می شود. از آنجا که هنوز فیلم اکران نشده و کمپانی A24 امتیاز پخش آن را خریداری کرده می توان انتظار داشت فیلم یک اثر معمولی نیست و دقیقاً خلاف آن چیزیست که از آن انتظار دارید.

 

  • Icarus

فیلمی که جنبه ی مستندگونه اش به سینمایی بودنش می چربد و آنگونه که از صحبت های افرادی که زودتر توانستند این اثر را ببینند، جدیدترین مستند Bryan Fogel شروعش به مانند فیلم هاییست که Morgan Spurlock می سازد و آنگونه تمام می شود که در آثار Laura Poitras مشاهده می کنیم. به عبارت دیگر این اثر درکنار جذاب بودن عنصر شوکه کننده بودن را نیز درکنار خود دارد. این اثر نگاهی جدید به مقوله ی دوپینگ در ورزش دارد و در آن از سوراخ موشی شروع می کند و به دنبایی وسیع از سیستم های فساد طبقه بندی شده و دست های پشت پرده ای که باعث می شوند مدال طلای المپیک به افراد برسد پرده برداری می کند. این مستند از آن دسته آثاریست که تمام تلاشش را کرده حتی قبل از شروع جشنواره ساندنس نیز توجهات و اشتیاق مخاطبین را برای دیده شدنش افزایش دهد.

  • The Discovery

جشنواره ی سال 2014 را اگر به یاد داشته باشید با اسم چارلی مک داول آشنایی دارید. کسی که The One I Love را ساخت و علاوه بر موفقیت های چشمگیر توانست به عنوان یکی از پرفروش ترین آثار مستقل آن سال در سینما عرضه اندام نماید. این کارگردان یعنی Charlie McDowell بهمراه جمعی از مستقل سازان دیگر از جمله Rooney Mara، Jason Segal و Riley Keough قرار است فیلمی با ژانر علمی تخیلی و درام را به نمایش بگذارند . داستان فیلم در دنیایی اتفاق می افتد که زندگی پس از مرگ از لحاظ علمی ثابت شده است با توجه به همین نیم خط سناریو، باید منتظر ماند و دید که چه داستانی ازقلب آن بیرون خواهد آمد. درکنار ژانر علمی تخیلی خود، فیلم The Discovery قرار است درامی عاشقانه را نیز در بطن ژانر مذکور بگنجاند و بعنوان یک کارگردان مستقل این امر یک کار بسیار دشوار است.

 

دو عنوان بعدی این لیست، 2 مورد از فیلمهای کوتاهی هستند که انتظارات برای دیدنشان بسیار بالاست.

فیلم اول :

 

  • American Paradise

اگر اخبار انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده را در طی ماههای اخیر دنبال کرده باشید متوجه شده اید که رئیس جمهوری جدید این کشور یعنی دانلد ترامپ، در شعارهای خود به وفور عبارت بهشت آمریکایی یا American Paradise را استفاده کرده است. Joe Talbot در این بین یک فیلمساز مستقل است که این بار با نگاهی مستند گونه، فیلم کوتاهی ساخته که در طی آن از زوایایی که کسی از زندگی ترامپ خبر ندارد پرده برداری کرده است و تماماً براساس اتفاقات واقعی ساخته شده است. موضوع فیلم به 5 سال پیش برمی گردد. زمانی که سازنده ی این اثر به یک سری مدارک و اسنادی از ترامپ دست می یابد که پیش از این کسی از وجودشان باخبر نبوده و او با دنبال کردن سرنخش های متعددی که برسر راهش قرار گرفته این فیلم کوتاه که انتظار می رود بسیار هیجان انگیز باشد را به جشنواره آورده است.

 

  • Dear Mr. Shakespeare
     

جشنواره ی امسال پراز اتفاقات شگفتی آور است. فیلم کوتاه سلام آقای شیکسپیر به کارگردانی Shola Amoo و نویسندگی Phoebe Boswell به نقل از مجله ی گاردین قرار است کل دید و نگاه شما را نسبت به نمایشنامه ی اتللوی شیکسپیر تغییر دهد. در نقدی که از منتقدین این اثر در دسترس است می خوانیم که سازندگان این اثر دست روی اساسی ترین سوالات پیرامون شخصیت  شیکسپیر و آثاری که از خود به جای گذاشته نهاده اند. تمام فیلم در 2 روز و نیم فیلمبرداری شده است و لوکیشن اصلی آن نیز محلات جنوب لندن است و به نوعی در قلب محله ی Packham محل دوران زندگانی شیکسیپر می باشد. کارگردان نه چندان سرشناس اثر به تازگی پروژه های بلندی از جمله The Last Tree و Dome را برای ساخت در دست دارد.

اختصاصی رسانه 30nama

 

 

29 دی 1395 17:12

سایر اخبار

ارسال دیدگاه جدید

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربریتان شوید یا عضو سایت شوید.